بایدها و نبایدهای عکاسی از پرندگان + و اجسام پروازی

با این حال، عکاسی از آنها می تواند یک تجربه واقعاً عصبانی‌کننده باشد. بسیاری از آنها کوچک هستند، بنابراین برای دستیابی به هر تصویر معنی‌داری باید کاملاً نزدیک آنها بود. از اینجاست که مشکلات بلافاصله شروع می شود، زیرا اکثر پرندگان نسبت به حرکت انسان نسبتاً خجالتی و حساس هستند.

عکاسی پرندگان وحشی حول تکنیک‌ها و فناوری‌هایی می چرخد ​​که ما را قادر می سازند تا بدون ایجاد مزاحمت برای سوژه‌ها به آن نزدیک شویم. هدف این مقاله تشریح تکنیک‌های مختلفی است که در هر دو زمینه عکاسی پرندگان وحشی(قادر به نزدیک شدن و سپس ثبت تصاویر زیبا) به عکاسان کمک می‌کنند.

تجهیزات عکاسی پرنده

جای تعجب نیست که لنزهای تله فوتو قوی، با حداقل فاصله کانونی موثر 400 میلی‌متر و ترجیحاً با تثبیت‌کننده تصویر، در عکاسی پرنده بسیار معمول هستند. بدنه دوربین باید قابلیت عکاسی پیاپی سریع، با پردازش تصویر سریع و باکیفیت را داشته باشد. انتخاب دوربین با سنسور فول فریم یا برش به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله بودجه (معمولاً موارد اول به طور قابل توجهی گران‌تر هستند).

اهمیت فاصله کنونی موثر

نکته مهم دیگری که باید در نظر بگیرید این است که یک سنسور برش، فاصله کانونی موثر هر لنزی را که استفاده می‌کنید، بزرگ‌نمایی کند. همچنین عکاسی از پرندگان ارزش داشتن یک مبدل یا توسعه دهنده را دارد (لنز کوچکی که بین دوربین و لنز تله فوتو شما قرار می گیرد تا فاصله کانونی لنز را افزایش دهد).

نقطه ضعف های لنزهای موجود برای عکاسی پرندگان

با این حال، آنها چندین نقطه ضعف دارند. اولین مورد کیفیت نور است: فقط از بهترین‌های موجود در بازار استفاده کنید، زیرا مارک‌های ارزان‌تر باعث کاهش کیفیت تصویر می‌شوند. حتی بهترین مبدل‌های راه دور باعث از دست دادن نور می‌شوند و باعث کاهش نصف یا چهار برابری میزان نور رسیده به سنسور می‌شوند.

کاربرد مونوپاد و سه پایه در عکاسی از پرندگان

سپس، نیاز به یک سه پایه یا مونوپاد وجود دارد که دومی برای تعقیب حیات وحش مفید است، اولی اگر ساکن هستید کار شما را راه می اندازد.

تکنیک های میدانی

تکنیک نزدیک شدن برای عکاسی از پرندگان

اکنون به این موضوع می رسیم که تا حد امکان از نظر فیزیکی به پرنده نزدیک شوید. هیچ لنزی نمی تواند همه این کارها را انجام دهد. در نهایت، شما فقط باید تا جایی که می توانید به خودتان تکیه کنید. در اینجا چند ایده برای مدیریت این موضوع وجود دارد:

• روی گونه‌هایی که کاملاً به حضور انسان عادت کرده اند تمرکز کنید
• از موقعیت‌هایی استفاده کنید که حواس پرندگان با فعالیت دیگری پرت می شوند
• از یک مخفیگاه قابل حمل شخصی استفاده کنید
• به سوژه های پرنده خود ساقه بزنید

رفتار پرندگان مختلف در مقابل دوربین

رفتار و حساسیت در میان گونه های مختلف متفاوت است، به برخی از آنها می شود نزدیک شد و برخی دیگر از لحظه ظاهر شدن شما پرواز می کنند. حتی در یک گونه خاص، بین جمعیت‌های مختلف و حتی از پرنده ای به پرنده دیگر، می‌تواند رفتارها تنوع داشته باشد(اگرچه این امر در پرندگان بسیار کمتر از پستانداران است). بنابراین، یافتن پرندگانی که آموخته‌اند حضور انسان را تحمل کنند و شما را به عنوان یک تهدید نمی بینند، می تواند مفید باشد.

این فرصت‌ها اغلب به‌طور تصادفی کشف می‌شوند، اگرچه معرفی آنها توسط دیگران نیز می‌تواند مهم باشد. بارزترین نمونه آن احتمالاً در باغهای حومه شهر قابل مشاهده است. اگر دانه خوری در آنجا گذاشته شود، آنگاه بسیاری از پرندگان محلی(عمدتاً تایوان‌های مختلف، رابین‌ها، دانوک‌ها و پرندگان سیاه) معمولاً در زمستان در آنجا حضور خواهند داشت. در ابتدا، آنها کاملاً خجالتی و عصبی خواهند بود، اما به مرور زمان حضور شما را می‌پذیرند و عکاسی شما را امکان‌پذیرتر می‌کنند.

مرتبط با این موضوع، عکاسی از پرندگانی است که با رفتار دیگری حواسشان پرت می شود و بنابراین حضور شما کمتر آزارشان می دهد. در مثال پرندگان باغهای حومه شهر، این می تواند فعالیت غذا خوردن در اطراف دانه خوری باشد، به خصوص در زمستان که غذا در جاهای دیگر کم است.

مثال دیگر می تواند در بهار باشد، زمانی که خواستگاری و دفاع از قلمرو می تواند برخی از پرندگان را بسیار مشغول و روی یکدیگر متمرکز کند و گاهی اوقات در را به روی شما باز می گذارد که بتوانید به آنها نزدیک تر از حد معمول شوید.

استتار در چادر برای عکاسی از پرندگان

استقرار چادرهای ثابت در مکان های طبیعی برای تماشاچیان پرندگان و عکاسان بسیار مفید است و ما را قادر می سازد تا در راحتی نسبی قرار بگیریم.

با این حال، یک نقطه ضعف این چادرها این است که در درجه اول برای تماشاگران پرنده تنظیم شده‌اند و معمولاً برای عکاسی نامناسب است. نزدیک بودن به اندازه کافی برای دیدن پرندگان، قدردانی و لذت بردن از حیات وحش یک چیز است، اما نزدیک بودن به اندازه کافی برای عکاسی از آنها مسئله دیگری است.

استفاده از چادرهای قابل حمل برای عکاسی پرندگان

یک راه حل خوب این است که چادر قابل حمل خود را داشته باشید. اساساً یک طرح چادر اقتباس شده از رنگ طبیعت که می تواند در چند دقیقه نصب شود و درگاه های مشاهده آن به شما امکان می دهد بدون اینکه حیات وحش شما را ببیند، از آنها عکاسی کنید یک ابزار عالی برای عکاسی محسوب می شود. البته باید کاملاً مطمئن باشید که مکان خوبی را انتخاب می‌کنید، مکانی که پس از پنهان شدن در آن، حیات وحش از آن عبور خواهد کرد. پس قبل از استقرار برای عکاسی خوب راجع به پتانسیل‌های موجود آن مکان تحقیق کنید.

تکنیک تعقیب در عکاسی از پرندگان

استالکینگ پرکاربردترین روش برای نزدیک شدن به اندازه کافی برای عکاسی از پرندگان است، با این حال موفق‌ترین روش نیست. این روش می تواند برای عکاسی گونه های خاص پرندگان و در تنظیمات خاص به خوبی استفاده شود، اما برای گونه های زیادی از پرندگان این روش هرگز موفق جواب نخواهد داد.

مطمئناً روش تعقیب برای پرندگان باغ جواب خواهد داد و قطعاً باغ پرندگان مکان خوبی برای شروع عکاسی از پرندگان است، زیرا مهارت های عکاسی را تقویت می کند و روی صبر شما کار خواهد کرد. تعقیب پرندگان در این موقعیت معمولاً به صورت نشستن بی سر و صدا در یک محدوده عکاسی خوب مانند درخت/بوته ای است که پرندگان دوست دارند آنجا بمانند است.

از رویکرد مشابهی می‌توان در سایر محیط‌های وحش با پرندگانی که به مردم عادت کرده‌اند یا مشغول فعالیت‌های خود هستند استفاده کرد. تعقیب می‌تواند در مورد پرندگان بزرگتر، به ویژه آبزیانی مانند حواصیل موفقیت‌آمیز باشد. این پرندگان اغلب در بریتانیا قابل دسترسی هستند و از آنجایی که آنها بسیار بزرگتر از مثلاً رابین هستند، نیازی به نزدیک شدن به آنها نیست. به طور مشابه، برخی از اردک‌ها قابل دسترسی هستند(به خصوص آن‌هایی که در یک پارک اقامت می کنند).

تاثیر رفتار عکاس بر پرندگان

کلیدهای موفقیت در روش تعقیب نیز به رفتار شما بستگی دارد. به یاد داشته باشید که پرندگان بینایی تیزی دارند و شما را خیلی قبل از اینکه آنها را ببینید، می بینند. بنابراین هر کاری که می توانید برای کمرنگ کردن حضور خود در محیط انجام دهید. بنابراین، نپوشیدن رنگ‌های روشن و استفاده از لباس‌های رنگ خنثی و کهنه ضروری است. همچنین باید بسیار آهسته و با احتیاط راه بروید، هیچ حرکت ناگهانی انجام ندهید و در صورت لزوم ثابت بایستید و آرام بنشینید تا پرندگان به حضور شما عادت کنند.

تکنیک های دوربین

پس از بررسی چگونگی نزدیک شدن به پرندگان، در نهایت می توانید به نحوه ثبت تصاویر عالی  فکر کنید.

اهمیت سرعت و فوکوس در عکاسی پرندگان

سرعت و فوکوس دو مورد از مهم‌ترین و مشکل‌سازترین جنبه های عکاسی پرنده هستند. شما ممکن است فقط چند ثانیه فرصت داشته باشید که در آن یک عکس موفق بگیرید، بنابراین هم برای زمان واکنش خود در ترکیب بندی و هم برای توانایی دوربین برای فوکوس دقیق نیاز به سرعت دارید.

سیستم‌های فوکوس خودکار در سال‌های اخیر بسیار بهبود یافته‌اند، اما با این وجود، یک یا دو ثانیه ارزشمندی که ممکن است طول بکشد تا دوربین روی سوژه شما قفل شود، می‌تواند اندازه یک ساعت به نظر برسد.

چرا فوکوس روی پرندگان مشکل است

یکی از بزرگترین مشکلات، تمایل لنز به قفل کردن روی چیزی غیر از سوژه شما است، مانند شاخه‌ای در فاصله کوتاهی از جلو یا پشت پرنده. به همین دلیل، هنگام عکاسی از پرندگانی که با پوشش گیاهی احاطه شده‌اند، اغلب فوکوس خودکار را خاموش کنید و به‌طور دستی لنز را فوکوس کنید و اطمینان حاصل کنید که لنز روی سوژه‌ قرار گرفته است.

 اگر یک لنز بزرگ (یعنی فاصله کانونی طولانی) در دست دارید، باید از سرعت شاتر بالا برای جلوگیری از خطر لرزش دوربین استفاده کنید. حتی اگر لنز یا بدنه دوربین شما دارای تثبیت تصویر/کاهش لرزش باشد، باز هم این کار ضروری است.

بسیاری از فعالیت‌های پرندگان در اوایل صبح، زمانی که سطح نور کم است، انجام می‌شود و استفاده از سرعت‌های شاتر سریع را دشوارتر می‌کند. تنها راه‌حل افزایش حساسیت سنسور، بالا بردن ISO است. نتیجه این کار یک تصویر با پیکسل‌های درشت خواهد بود.

اهمیت نور در عکاسی از پرندگان

فقط مقدار نور نیست که مهم است، بلکه نوع نور نیز اهمیت دارد. بدیهی است که خورشید به شما نور بیشتری می‌دهد و ممکن است رنگ‌های پرنده را به خوبی نشان دهد. در بسیاری از موقعیت‌ها، نور خورشید تقریباً ضروری است، به ویژه در زمستان که پرهای پرندگان باعث می شود که آنها را پس زمینه استتار شوند.

نور خورشید بر یک پرنده سفید می‌تواند مشکلات واقعی ایجاد کند. زیرا پس‌زمینه آن پرنده به خوبی در معرض دید قرار می‌گیرد، اما خود پرنده نه. برای غلبه بر این مشکل، می‌توانید از نقطه‌سنج دوربین استفاده کنید، که فقط روی پرنده نورسنجی می‌کند. اما ممکن است بهتر باشد که تصویر را نوردهی کمی کنید. نتیجه یک پرنده با نوردهی خوب اما پس زمینه‌ای نسبتاً تیره خواهد بود.

ترکیب بندی در عکاسی از پرندگان: استاتیک در مقابل عکس های اکشن

حالا شما به اندازه کافی به خود نزدیک هستید، لنز خود را تنظیم و فوکوس کرده‌اید و اطمینان دارید که نور کافی و سرعت شاتر کافی وجود دارد. حالا باید یک ترکیب عالی بسازید.

به عنوان یک قانون کلی برای هر تصویر موفق، سر و صورت پرنده باید قابل مشاهده، به خوبی در معرض دید قرار گرفته و در تصویر متمرکز باشد. ما نباید تصاویری که فقط پشت پرنده را نشان می دهند، عکاسی کنیم. و ما مطمئناً نمی‌خواهیم تصاویری از پرندگانی که چرت می‌زنند یا در هنگام خوابیدن سرشان نامرئی داشته باشیم.

اهمیت موضوع و رفتار پرندگان در عکاسی

فراتر از آن، ترکیب عکس‌ها به موضوعی که پرنده‌ها ارائه می‌دهند و به اهداف شما بستگی دارد. واضح است که تصاویری که برای اهداف شناسایی گونه گرفته می‌شود، کاملاً متفاوت از تصاویر گرفته شده از پرواز آنها و … خواهد بود.

نوع اول تصویر، احتمالاً شامل پرندگان ثابتی است که روی شاخه نشسته‌اند یا بی‌حرکت در ساحل ایستاده‌اند. عکس گرفته شده از نیم رخ آنها به خوبی روشن و سر و پرهای آن قابل مشاهده است. تصاویر ثابت خواهند بود، اما باید به وضوح ظاهر پرنده را نشان دهند و به ویژه خصوصیت‌های بارز گونه را به نمایش بگذارند. چنین عکس‌هایی احتمالاً رایج‌ترین نوع عکاسی از پرندگان را تشکیل می‌دهند. درضمن اجرا کردن این عکس‌ها ساده‌ترین و رایج‌ترین ژست‌هایی است که توسط پرندگان ارائه می‌شود.

عکاسی از پرندگان در حال پرواز (عکاسی اکشن)

عکس‌های اکشن یا عکاسی از پرندگان در پرواز، به صبر و سرعت واکنش بیشتری نسبت به عکاسی پرندگان عادی نیاز دارند. این کار نیاز به تمرین بیشتری دارد. یکی از مهمترین گام‌ها درک رفتار پرنده است؛ اینکه هر پرنده چه کاری را در چه مرحله ای انجام می‌دهد. مطالعه و تمرین به افزایش شانس موفقیت کمک می کند اما آن را تضمین نمی کند.

انواع عکس‌های اکشن از پرندگان

انواع عکس‌های اکشن عبارتند از بال زدن، تمیز کردن (به شرطی که سر دیده شود)، غذا دادن (نوک زدن زمین یا ماهی گرفتن)، مراسم معاشقه، و مراقبت از کودک. حتی اگر برخی از رفتارها برای مدتی ادامه پیدا کند، دوربین به راحتی لحظات حساس را از دست می دهد، مانند لحظه ای که یک مرغ ماهی خوار، ماهی را از آب در می آورد یا فتوژنیک‌ترین لحظه رقص و خواستگاری.

شاید چالش‌برانگیزترین رفتاری که باید به تصویر کشید، پرنده در حال پرواز باشد.

دستیابی به سرعت زیاد شاتر برای ثبت حرکت پرنده، از جمله حرکت بال، در هر میزانی از نور، به اندازه کافی دشوار است. اما مشکل تر از همه اینها تنظیم لنز برای ثبت حرکت پرنده است.

اهمیت درک رفتار سوژه در عکاسی پرندگان

پیشرفت‌های اخیر در فناوری دوربین که به فوکوس لنز اجازه می‌دهد پرنده‌ای را که سریع حرکت می‌کند ردیابی کند، کمک بزرگی کرده است. با این حال، مهارت عکاس در این که بتواند یک لنز بزرگ را دقیقاً با سرعت مناسب حرکت دهد تا یک پرنده سریع را در میدان دید لنز نگه دارد، وجود دارد.

برای مدیریت موفقیت آمیز در اینجا، هیچ جایگزینی برای درک رفتار و سبک پرواز سوژه های مختلف وجود ندارد و البته تمرین زیاد در این زمینه بسیار موثر است.